Yok ki sonrası durmuş zaman.

Gülmenin sadece dudaklarda olduğunu zannederdi, asıl güzeli gülümserken gözlerinin saçtığı ışığın rengiydi.
Umutsuz olduğunu yılların armağani derin izlerine söylenirken elini masaya vurdu:
Ölümü beklemekten başka bir amacım yok! dedi son gücüyle
Bense grinin altında ki köyleri yemyeşil çicek açmış bahçeleri görüyordum gözünde ,nisan yağmurlarının kokusu sardı odayı.
Kokular. Kokuların yaşattığı hisler değişmiyordu...Derin bi nefes çekti uzun süre hapsetmek için gözünü kapattı ,kirpikleri ne zamandır böyle sarmamıştı birbirini. Ellerinde ki damarlarında son yolculuğunu yapıyordu belki kırmızı...
Geldiğinde ki gibi masumca gitmek istiyordu,içinden güldü boşluğu kucaklayıp yıllardır taşımak zorunda olduğu bedene uzaktan baktı nefes bile almadan.
Nefes bile almadan ,içindeki nisan yağmurlarının kokusuyla gitti.