Güya Ben Size Benzemeyecektim!

Ben çocukken hep öyle kalacağımı sanır üzülürdüm, kimseye benzemeden hemen büyüyeceğim ya da bir dakika ben hep çocuk kalacağım derdim. Çocukken de kesin net kararlar veremezdim bildiğim bir şey vardı ben onlara benzemeyecektim evet evet ben haşarı , evden kaçmaları nam salmış okulu sevmemiş bir köşede ne satsam düşünceleri beynimde dururken pis pis gülmem :)
Ama direndim direndim size benzedim , size diyorum artık bende kendime vakit ayıramadan bana verilen günleri sıraya koymaktan başka bişi yapmıyorum ... Hatta sık sık sırayı karıştırıyorum mesela bugün hep pazartesi bugün hep o stres günü ya da cumartesi ama salı gibi kalkıp gidiyorum , sonra eve dönüp uyuyorum .
Beni ben yapan rüyalarım bile isyanda, bana küstüler artık ne uçan var ne kaçan ...
Kitaplarımda küsmüş bana bir köşede üzerleri tozlanmış hafif elimle siliyorum, yeniden hayata diyorum bir sürelik sizlikten kendime dönüyorum hoş geldin ben...